Οφθαλμολογικός έλεγχος

• Βρέφη υψηλού κινδύνου,όπως αυτά με κίνδυνο για αμφιβληστροειδοπάθεια της προωρότητας ή οικογενειακό ιστορικό ρετινοβλαστώμτος, συγγενούς καταρράκτη, συγγενούς γλαυκώματος,ή μεταβολικής ή γενετικής νόσου πρέπει να εξεταστούν από οφθαλμίατρο μόλις αυτό είναι ιατρικά δυνατό.
• Όλα τα παιδιά προσχολικής ηλικίας πρέπει να ελεγχθούν μεταξύ 6 μηνών και 1 έτους, στην ηλικία των περίπου 3 ετών και στην ηλικία των 5 ετών.
• Παιδιά σχολικής ηλικίας πρέπει να ελέγχονται κάθε 1 με 2 χρόνια.
• Αφού έχει προηγηθεί τουλάχιστον ένας λεπτομερής οφθαλμολογικός έλεγχος, οι νέοι ενήλικες πρέπει να εξετάζονται, απουσία οφθαλμολογικών συμπτωμάτων, κάθε 5-10 χρόνια έως την ηλικία των σαράντα ετών.  Αν υπάρχουν παράγοντες κινδύνου για ανάπτυξη οφθαλμικής νόσου αυτό το διάστημα τότε ο έλεγχος πρέπει να γίνεται κάθε 2-4 χρόνια.
• Ασθενείς με διαβήτη τύπου 1 πρέπει να έχουν την πρώτη τους οφθαλμολογική εξέταση 5 χρόνια μετά την έναρξη της νόσου και τουλάχιστον ετησίως μετέπειτα. Ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 πρέπει να εξεταστούν με τη διάγνωση της νόσου και τουλάχιστον ετήσια μετά.
• Από την ηλικία των 40-54 ο οφθαλμολογικός έλεγχος πρέπει να γίνεται κάθε 3 χρόνια.
• Από τα 50-64 κάθε 2 χρόνια.
• Από τα 65 και μετά κάθε 1 χρόνο.
• Ασθενείς με μεγαλύτερο κίνδυνο ανάπτυξης οφθαλμικής νόσου λόγω υποκείμενων νοσημάτων- θεραπειών, οικογενειακού ιστορικού, ηλικίας και φυλής πρέπει να εξετάζονται συχνότερα ακόμα και αν δεν έχουν συμπτώματα.

Τι είναι ο στραβισμός;

Στραβισμός είναι μια κατάσταση στην οποία το ένα μάτι δεν είναι ευθυγραμμισμένο, δηλαδή το ένα μάτι κοιτάζει ευθεία μπροστά ενώ το άλλο στρέφεται προς τα μέσα, έξω, πάνω ή κάτω. Οι στραβισμοί μπορεί να είναι μόνιμοι (εμφανείς συνεχώς) ή διαλείποντες (εμφανείς μόνο συγκεκριμένες στιγμές). Η πλειοψηφία τους εμφανίζεται στα τρια πρώτα χρόνια της ζωής, αλλά μερικές φορές μπορεί να εμφανιστούν αργότερα.

Πώς επηρεάζει ο στραβισμός την όραση;

Οι πραγματικοί στραβισμοί δεν περνούν από μόνοι τους. Είναι λοιπόν σημαντικό τα παιδιά με στραβισμό να εξεταστούν από οφθαλμίατρο.
Όταν υπάρχει στραβισμός στην παιδική ηλικία το παιδί μπορεί να πάψει να χρησιμοποιεί το μάτι που στραβίζει και να μην αναπτύξει καλή όραση. Αυτό το μάτι συχνά ονομάζεται ‘τεμπέλικο’ ή αμβλυωπικό.

Θεραπεία

Γυαλιά
Το παιδί θα εξεταστεί για γυαλιά και το μάτι θα ελεγχθεί αν είναι υγιές. Αν δωθούν γυαλιά θα πρέπει να φορούνται συνεχώς. Τα γυαλιά μπορεί να βοηθήσουν τα μάτια να ευθειαστούν πλήρως ή μερικώς, σε ορισμένες μορφές στραβισμού. Παραταύτα, ο στραβισμός μπορεί να παραμείνει εμφανής χωρίς τα γυαλιά.

Κάλυψη
Αν η όραση δεν βελτιωθεί στο μάτι που στραβίζει μπορεί να χρειαστεί κάλυψη του άλλου ματιού.
Η κάλυψη δεν ευθειάζει   το μάτι αλλά είναι η πιο αποτελεσματική μέθοδος βελτίωσης της όρασης του ‘τεμπέλικου’ ματιού. Παρόλο που η κάλυψη μπορεί να γίνει ως την ηλικία των 7-8 ετών, τα καλύτερα αποτελάσματα επιτυγχάνονται στα μικρά παιδιά.
Η διάρκεια της κάλυψης ποικίλει από παιδί σε παιδί. Εξαρτάται επίσης από το επίπεδο της αμβλυωπίας, την ηλικία και τη συνεργασία του παιδιού.

Εγχείρηση
Αν ο στραβισμός παραμένει εμφανής (με τα γυαλιά) τότε μπορεί να πραγματοποιηθεί επέμβαση.
Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων ο στόχος της επέμβασης είναι κοσμητικός. Περισσότερες από μία επεμβάσεις μπορεί να χρειαστούν για να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Σπανιότερα, η επέμβαση μπορεί να πραγματοποιηθεί για να ευθειάσει τα μάτια ώστε να δουλεύουν μαζί ως ζευγάρι.
Παρακολούθηση χρειάζεται και μετά το χειρουργείο. Το παιδί θα χρειάζεται ακόμη να φοράει γυαλιά (αν φορούσε), και αν το μάτι ‘τεμπελιάσει’ ξανά μπορεί να χρειαστεί κάλυψη του καλού ματιού.